22/08/2026
Als Weidevenner zie ik een groot spandoek hangen met daarop ‘De scholen zijn weer begonnen’. Hopelijk helpt dit, want Kyan gaat een treetje hoger in het scholensysteem en fietst nu zelf naar school. Ik zie leerlingen ook weer op de fiets, scooter en met de auto naar school gebracht worden en bedenk dat ik vroeger in de nieuwbouwwijk Osdorp (oma praat over 1965) zelf gewoon lopend naar school ging. Ik zag toen nooit ouders kinderen afzetten vanuit de auto, tegenwoordig is dat heel gewoon en eigenlijk standaard. Verkeer is drukker, ouders wonen verder weg van school en werken beiden. Nu is het op mijn oude oppasdagen uitslapen en bedenken wat ik ga doen. Er is echter genoeg te doen in de wijk volgens mij en op de website van Clup lees ik dat iedereen bij Buurthuis Heel Europa terecht kan voor Line Dance, Tai chi, bridgen en klaverjassen. Die laatste twee lijken me niet zo handig omdat ik nooit kan onthouden wie welke kaarten heeft en wat er gespeeld is. Manlief vindt klaverjassen wel leuk en speelt het regelmatig met vrienden en weet altijd tegen het einde van een spelletje wie wat nog in zijn handen heeft. Hoe dan, vraag ik me af. Linedance en Tai Chi trekken me wel, daarom tijd voor een proefles. Kleinzoon wint een prijs met HipHop dansen en ik zit in mijn jonge jaren twee keer in de week op Jazzballet. Dit moet oma dan wel lukken, maar bestaat Jazzballet eigenlijk nog wel? Eerst ga ik samen met vriendin Ria op stap naar de expositie Japan Style in Kunsthuis Waterland. We zijn beiden gek op Japanse kunst en kunstenaar Norbèrt vertelt deze morgen over Manga tekenen, een typisch Japanse tekenkunst. Ik heb met onze kinderen en manlief alle afleveringen en films van Pokémon en Dragon Ball Z gezien, elke morgen bij het ontbijt vaste prik, maar nooit geweten dat dit in Manga stijl getekend is. Norbèrt vertelt dat hij een aantal jaren in Japan woonde en werkte en daar veel leerde over Japanse inkttekenaars in onder andere Tokyo en Kyoto. Op tafel staan vellen papier, potjes inkt, een inktsteen, penselen en stiften. Het begint met het uitslaan van een natgemaakte dikke kwast, waardoor je een mooi puntje krijgt om te gaan tekenen. Grote streken voor de haren die nooit netjes zitten, maar altijd een beetje wild. Dan een beetje ovaal gezicht en de ogen extreem groot. We leren dat het typisch Manga is om delen buiten het gezicht te tekenen, niks is correct, alles is gek en anders. Ondertussen zie ik een duidelijke Manga figuur verschijnen met wilde zwarte haren, grote donkerblauwe ogen en een rode mond. Norbèrt vertelt over de oorsprong van de Japanse kunst, dat Nederlandse kunstenaars zoals Van Gogh en de Belgische Hergé met Kuifje geïnspireerd zijn door de Japanse manier van tekenen. Wij luisteren ademloos toe, dit is zó interessant, hier willen we meer van weten, gelukkig geeft hij ook workshops. Kijk, hier word ik nou helemaal blij van.
