18/09/2025
Als echte Weidevenner loop ik graag door de wijk, met of zonder hond, vroeg of laat, het maakt niet uit. Elk seizoen heeft zo zijn eigen charme, eerst het voorjaar, waar alles weer groen wordt en nu in de herfst de stormen. De straten vol blaadjes en ik zie het groen langzamerhand veranderen in prachtige herfstkleuren. De groenmannen zijn druk in de weer met snoeien, maaien en opruimen. Manlief is ook druk bezig, maar dan met de boot. De najaarstocht gaat dit jaar niet door vanwege wind en regen. Vinden we normaal niet zo erg, maar drie dagen water in je bootschoenen is te veel van het goede. ‘Heb ik alles voorbereid en ben ik net op tijd klaar sturen de weergoden dit weer op me af’, moppert manlief. “Nou ja, dan maar verder met de klusjes aan de binnenkant van de boot.” Er is nog genoeg te doen en meestal komt hij weer tevreden thuis. De scholen zijn weer begonnen en daarmee ook het oppassen. Kyan gaat naar groep 8, het laatste jaar dat ik hem twee keer in de week over de vloer heb. Nog een jaartje genieten, maar net als met onze kleindochter van inmiddels 15 wil dat niet zeggen dat je elkaar niet meer ziet, alleen minder. Als ze komt is het weer ouderwets gezellig en kruipt ze tegen opa aan voor een knuffel en krijgt oma een dikke zoen. Het is ook het seizoen dat er allerlei evenementen in de stad zijn. Samen met mijn vriendin Ria is het daarom de hoogste tijd voor een bakkie in de stad. Bij aankomst worden we verwelkomd door keiharde stoomfluiten, want het is Purmerend onder Stoom en dat is niet een beetje stoom, maar heel veel stoom en stoommachines. Met een hoofd vol indrukken en oren die tuiten is het de hoogste tijd voor een drankje op het terras, waar net op dat moment de opening van de kunstroute is. Daarna nog een opening, nu van de tentoonstelling No Waste in het Kunsthuis Waterland. Weer een feestje ♪en we gaan nog niet naar huis…♪. Ik stuur een appje naar manlief of hij naar de binnenstad wil komen of zelf thuis wat te eten wil maken. Het wordt langskomen, want hoe meer zielen hoe meer vreugd. Het weekend daarop gaan we als bootliefhebbers op zoek naar de historische schepen en wat een verschil met ons eigen scheepje van tien meter. We zijn helaas te laat voor een zeiltocht, maar gewoon overal rondkijken op schepen en ideeën opdoen voor ons bootje is al helemaal geweldig. Met ons hoofd vol van alle indrukken brengen we een gratis bezoekje aan ons favoriete museum op de Kaasmarkt. De volgende dag gaan we op langs bij de Oude Begraafplaats, waar we verrast worden door een Mummie en tot leven gewekte bekende Purmerenders. Meestal heerst er een droevige stemming op een begraafplaats, maar deze vorm van historie en cultuur is gewoon geweldig. Wonen in Purmerend, kijk daar word ik nou helemaal blij van.
