16/05/2026
Als echte Weidevenner ben ik elke dag weer trots op de wijk. Ik loop met Joy lekker door de straten en geniet van het frisse groen, de bermen in prachtige kleuren en bij de buren staat een sering die heerlijk geurt als je er langsloopt. De groenmannen zijn druk bezig met maaien op een insectvriendelijke manier, door hier en daar wat bloemen en gras te laten staan. Dan komt de veegwagen en is alles weer op en top schoon. Maar dat is niet alles, volgende week begint het vaarseizoen echt en is onze eerste vaartocht met de nieuwe boot een feit. Manlief is nog even druk bezig, want hij wil eigenlijk toch wel hydraulisch gaan sturen. Geen idee wat dat is, maar het schijnt dan een stuk makkelijker te gaan. “Ik kan het beter nu gelijk doen, dan hebben we er van de zomer ook plezier van.” Het kost uiteraard wat meer tijd en geld, maar als het dan lukt is hij ook weer gelukkig. Het weer ziet er goed uit en we gaan met een aantal boten uit de haven. Vooral in de avonduren is dat supergezellig en vertellen de oude rotten in het vaarvak weer sterke verhalen over stromingen, bijna botsingen en overboord vallen. De meesten hebben alle rivieren en meren in Nederland al gehad, dus ik luister er graag naar. Tips en adviezen zijn zeer welkom bij deze nog redelijk onervaren booteigenaar. Maar zoals iemand al tegen ons zei toen we omgekeerd in een sluis lagen, ‘kalmte kan je redden’ en dat heb ik goed in m’n oren geknoopt. Goede voorbereiding, motor goed nakijken, touwen en fenders klaarleggen en dan is het een kwestie van genieten. Maar eerst gaan we nog genieten van Kyan die mee mag doet met het Nederlands Kampioenschap Dansen Streetdance. Wat de uitslag ook wordt, we zullen reuze trots op hem zijn. Voor deze speciale gelegenheid gaat opa ook mee. ‘Ik heb eigenlijk geen tijd’ moppert hij, ‘maar dit wil ik eigenlijk ook niet missen, mijn kleinzoon bij een Nederlands Kampioenschap, dat is toch wel bijzonder’. Deze week rij ik met m’n vriendin naar de Beemster om een lekker stuk kaas te halen en op de terugweg zegt ze ‘hier moet ergens een klooster zijn’. Google is our best friend en jawel er is inderdaad een klooster in de buurt. We rijden naar de Jisperweg 35 en m’n mond valt open als ik het gebouw zie. Wat een bijzonder pand, zo anders dan je verwacht. We hebben mazzel, want er is net een tentoonstelling in de 110 jaar oude kloosterschool. Wil van Blokland ontvangt ons allerhartelijkst in haar atelier, waar ze samen met haar vriendin Barbara Nanning een expositie heeft ingericht. We zien prachtig keramiek en bijzondere glaskunst. Het blijkt dat het werk van deze kunstenaars over de hele wereld te zien is. Onze dag kan niet meer stuk, zo dichtbij en dan zoveel moois. Wat een aanwinst is de Beemster voor Purmerend. Kijk, daar word ik nou helemaal blij van.
