Boze Buurman

10/08/2025

Als echte Purmerender heb je natuurlijk niet altijd zin om de stad te verruilen voor een vakantie in een ander land. Gewoon rustig barbecueën in de tuin, geen storm, bosbranden of rennen voor een zonnebedje.  Als op tv de weervrouw, die waarschijnlijk nooit vertelt dat heel veel woorden eindigen op een n, roept dat er zonnige dagen aankomen, besluit ik de barbecue in gereedheid te brengen en al snel is het dan ook genieten. Het eerste stukje vlees begint te schroeien en jawel, buurman over de schutting. “Hé buur, kom eens kijken, we gaan morgen op vakantie.” Voordat ik goed en wel kan opstaan, staat hij al naast me en kijkt verlekkerd naar de inmiddels halfgare delen van de veestapel. “Zo’n haast is nou ook weer niet nodig’ zegt buurman gretig, ‘eerst maar even een hapje wegwerken’. Even later staan we bij de nieuwe vouwwagen en vertelt buurman glimmend van trots wat er allemaal in kan. ”Kijk buur, ruimte genoeg voor vijftig kilo brokken voor Droef, twee kratten bier, frikandellen en gehaktballen in blik en een noodvoorraad chips. En wat denk je hiervan? Een speciale ruimte voor EHBO spulletjes, je weet maar nooit.” Voorzichtig kijk ik naar de inhoud van de medische ruimte en zie rollen wc papier, pleisters en verband, zalf tegen kwallenbeten, middeltjes tegen verbranden, pillen tegen buikloop, maagzuur en hardlijvigheid en potjes spul tegen insectenbeten. Nou alleen nog een leuke verpleegster merk ik grinnikend op. Dan komt buurvrouw aanfietsen met vier bloemkolen en tien kilo Beemster Vallery aardappelen die ook een plekje krijgen in de vouwwagen. “Elke dag dat buitenlandse voedsel, nee, dat kan niet gezond zijn.” De volgende ochtend rond zes uur rijden ze toeterend de wijk uit. Tijdens de zoveelste nacht op de camping, ver van huis met regen, donder en bliksem, vindt buurman het genoeg. In de veronderstelling dat buurvrouw voor de zoveelste keer naar het toiletgebouw is, besluit hij dat het tijd is voor zijn eigen warme bed in Purmerend. Droef wordt slapend en wel op de achterbank gelegd en buurman, intussen kletsnat geregend, vouwt in het donker de vouwwagen in elkaar. Dan hoort hij tussen het onweergeweld door vreemde kreunende geluiden en beseft opeens dat buurvrouw niet naar het toilet is, maar nog in de vouwwagen ligt te slapen en nu bekneld zit tussen bed en ingeklapt dak. Even later zit buurvrouw boos in de auto en volgt een lange en stille rit terug naar Purmerend. Bij aankomst vraag ik verrast waarom de vakantie er al opzit, en meteen is duidelijk dat er een stille strijd gaande is en een vredesakkoord nog lang niet in zicht is. Als ik een paar dagen later met pluimvee op de barbecue zit te spelen, vertelt buurman dat de vrede min of meer getekend is, ‘maar de vouwwagen staat op Marktplaats’. Prima, maar voorlopig schrik ik ’s nachts steeds wakker als buurvrouw in een nachtmerrie zeer luidruchtig de laatste nacht op de camping voorbij ziet komen. Kan daar niet wat aan gedaan worden?